شب ساعت 20

می خواستم یادی ازسربدار قهرمان صبوری بکنم 

 او متولد شهر بابل بود

او اززندانیان زمان شاه بود 

اوبا مسعود رجوی دریک بند بودند

اورا اولین بارازاعتصاب قهرمانه ای که درزندان دادسرای ضد انقلاب آمل کرده وخواسته تنهاش این بود،که  ازبند زندانیان عادی به بند زندانیان سیاسی منتقل بشود،سرانجام اوموفق شد ودادستان ضد انقلاب آمل  اصغری رابه زانودرآورد به خواسته خودش برسد.

اورادرحالیکه بعد از۳۰روز اعتصاب غذا به بند ماآوردند.

او خیلی لاغر شده بود.

اماعزمش راسخ بود .

اوبه من گفت مدتی دراوین بود.

اوبه من گفت که به او گفته اند که توبه کند ولی گفت قبول نکردم .

به اوگفته اند مبارزه مسلحانه را کنار بگذار ولی قبول نکرد.

سرانجام حکم اعدام دادند.

او ازنفرات فداییان اشرف دهقان بوده است 

او کینه عمیقی به رژیم داشت .

اوعلاقه شدیدی به زندانیان سیاسی مجاهدین داشت.

اوهمواره به من می گفت صادق باش(تناقض)حمل نکن.

بهرحال بعد ازآزادی اززندان ،مدتی بعد شنیدم که اورا برای حکم اعدام بردند.

تعدادی مردم شهر تعریف می کردند، درحالیکه می خواستنداورا در زیر پل آمل دار بزنند او همانند کوه ایستاد وازمواضع اش جانانه دفاع کر د ،که درسال ۱۳۶۷بود که اورا دار زدند.

یادش بخیر باد